موشک کاغذی

اینکه کشوری در زمینه نظامی به پیشرفت برسد قطعا برای مردمش خوشایند است اما وقتی موثر است که همه جانبه باشد وگرنه این پیشرفتی کاریکاتوری خواهد بود مشابه آنچه در شوروی شاهد بودیم. ما هرچقدر هم پیشرفت نظامی کنیم به پای شوروی که به این راحتی نمی رسیم اما آنها وقتی از داخل غافل شده و فقط چشم به خارج دوختند از داخل ضربه خوردند. یک تحقیق کنید چه تعداد جوان ایرانی از زندگی ناامید شده اند و امیدی به شغل ازدواج مسکن و..ندارند. گرانی هرروز چه بر سر مردم می آورد و آنوقت هزینه این حمله را هم کاش در برآوردتان ذکر می کردید. بهرحال هزینه ساخت این همه سلاح را یا باید از ارائه نفت تامین کنیم یا مالیات از جیب مردم! مگرنه؟! امروز همه چیز چندجانبه شده و با اقتصاد گره خورده حتی امنیت. معیشت و معنویت زیرساخت است و سلاح و موشک روساخت. بنگریم که سطح معیشت و معنویت مردم در روز جاری در چه وضعی است و در آینده به کدام سمت می رود...یا حق